Арману Давтяну (Нуру)
Рубиновое содержимое его души
соком своим не раскрашивало,
а делало ярче краски божьего мира.
И даже толстая прочная оболочка бытия
не могла умалить всю прелесть
изнутри лучезарных зерен,
они манили, притягивали магнитной силой.
Хотелось любоваться ими, не отрывая глаз,
гипнотизируя самого себя,
повторяя: еще…еще, смотри, не отрываясь,
проникай в эту сущность всем существом,
каждой клеточкой впитывая живительный сок,
маленькая капелька которого
целительнее миллионов километров пути.
С каждым мгновением сосуществования рядом
я понимал все больше и больше,
что сладким может быть
не только запретный плод.
20.08.2008
_______________________________

Перевод Сократа Ханяна:

ՆՈՒՐ

ԱՐՄԱՆ ԴԱՎԹՅԱՆԻՆ (ՆՈՒՐԻՆ)

Նրա հոգին` սուտակե,
Մնաց ազնիվ ու մաքուր,
Հուզաշխարհը միշտ մնաց
Աստծո պարգև, Աստծո տուրք:
Ամենանեղ պահերին,
Մանրուքներում կենցաղի,
Մաքառման թեժ օրերին,
Մրրիկներում կատաղի,
Ինչ որ չար էր, ինչ որ մութ,
Ճանապարհից իր վանեց,
Վառ տենչերի աշխարհում
Առողջ հունդերն իր ցանեց:
Մագնիսական մեծ ուժով
Նա գրավեց բոլորին,
Կյանքը որքան ընթացավ,
Հասունացավ օր-օրի:
Նա կենարար ջրի պես
Ընկերներին իր բուժեց,
Չարերի դեմն առնելով,
Բարությունը միշտ հուշեց:
Ընկերական մեր սերը
Հա¯ քաղցրացավ ամեն օր,
Եվ իմ հոգու մատյանում
Գրվեց խոսքը իմ այս նոր.
Ընկերների սրտերում
Պետք է լինել Արման-Նուր…
Չարգելված լավ պտուղն էլ
Քաղցր է լինում ամենուր: